SAINT BRENDAN THE VOYAGER & NAVIGATOR FROM IRELAND TO NORTH AMERICA (CANADA) (+578) & TIM SEVERIN – VIDEO

http://smileofireland.blogspot.com

http://paintingleaves.blogspot.com

http://rejoicecelticsaints.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

https://irelandofmyheart.wordpress.com

http://linksjourney.wordpress.com

LINKS JOURNEY

IRELAND & BRITISH ISLES OF MY HEART

SMILE OF IRELAND

03c9ec791b17ab66d6f7101e7f6a4c22.jpg

8978578_orig
St. Brendan and his disciples letting the Spirit blow them to their place of resurrection

Saint Brendan the Navigator

from Ireland to North America (+578)

“They that go down to the sea in ships, that do business in great waters;
These see the works of the Lord, and his wonders in the deep.”

Psalm 107:23-24

DSCF8333
An early Christian Cross at Saint Brendan’s well
Brendan_Route
St Brendan’s Voyage from Ireland to America (+578)

St Brendan the Navigator

St Brendan, The Navigator was born in Fenit Co. Kerry in 484. Educated by Bishop Erc in Kerry, set his skills to developing his knowledge to the art of ship building and the rules of the seas around Fenit Island. Building a simple boat made out of wood and leather, St Brendan set sail and discovered America in search of the Promised Land of the Saints. His journey and adventures were outlined in his journal the Navigatio Sancti Brendani which even inspired the Great Christopher Columbus himself on his voyage of discovery many years later.

60096-p1

brendantop2

IMG_0150
Fenit lighthouse Kerry Ireland – St. Brendan the Navigator Statue, Fenit

SAINT BRENDAN THE NAVIGATOR

Our father among the saints Brendan was born about 484 AD to an Irish family near the present city of Tralee, County Kerry, Ireland. At a very young age he began his education in the priesthood and studied under St. Ita at Killeedy. Later he completed his studies under St. Erc, who ordained him in 512 AD.
During the next twenty years of his life, St. Brendan sailed all around the Islands surrounding Erie (Ireland), spreading the word of God and founding monastery after monastery. The most notable of these is Clonfert in Galway, which he founded around 557 AD, and which lasted well into the 1600s. St. Brendan died around 578 AD and his feast day is marked on May 16th.

Brendan’s first voyage took him to the Arran Islands, where he founded a monastery, and to many other islands which he only visited, including Hynba Island off Scotland, where he is said to have met Columcille (Columba). On this voyage he also traveled to Wales, and finally to Brittany, on the northern coast of France.

The event that St. Brendan is most celebrated for, however, is his voyage to the “Land of Promise”. Sometime in his early journeys, St. Brendan heard from another monk the story of a land far to the west, which the Irish claimed was a land of plenty.

He and a small group of monks including, possibly, St. Machutus, fasted for forty days, then set sail for this land in order to investigate and ‘convert’ the inhabitants. Altogether the journey took seven years.

In the ninth century, an Irish monk wrote an account of the voyage in the Navigatio Sancti Brendani (Voyage of St. Brendan). This book remained popular throughout the entire Middle Ages, and made Brendan famous as a voyager.

The account is characterized by a great deal of literary license and contains references to hell where “great demons threw down lumps of fiery slag from an island with rivers of gold fire” and “great crystal pillars”. Many now believe these to be references to the volcanic activity around Iceland, and to icebergs.

Upon reaching their destination, they engaged a guide who took them around the land. They went inland but were prevented from going further by a great river. Soon after this, St. Brendan, and the remainder of his colleagues sailed back to Ireland. Only a few survived the journey.

In modern times the story was dismissed as pure fabrication, but in the 1970′s a man named Tim Severin became fascinated with the story and decided to replicate St. Brendan’s journey. Severin built a boat made of hides tanned with oak bark just like the one described in the ancient text. The hides were sewn together over a bent frame of ash wood and the seams were sealed with animal fat and grease. With a group of volunteers he set sail for America and made his way to Newfoundland. His journey is covered in “The Brendan Voyage: Across the Atlantic in a Leather Boat”.

ts_tim_severin

Tim Severin

The Brendan Voyage (1976–1977)

It is theorized by some scholars, that the Latin texts of Navigatio Sancti Brendani Abbatis (The Voyage of St. Brendan the Abbot) dating back to at least 800 AD tell the story of Brendan’s (c. 489–583) seven-year voyage across the Atlantic Ocean to a new land and his return. Convinced that the “Navigatio Sancti Brendani Abbatis (The Voyage of St. Brendan the Abbot)” was based in historical truth, in 1976 Severin built a replica of Brendan’s currach. Handcrafted using traditional tools, the 36-foot (11 m), two masted boat was built of Irish ash and oak, hand-lashed together with nearly two miles (3 km) of leather thong, wrapped with 49 traditionally tanned ox hides, and sealed with wool grease.

Between May 1976 and June 1977, Severin and his crew sailed the Brendan 4,500 miles (7,200 km) from Ireland to Peckford Island, Newfoundland, stopping at the Hebrides and Iceland en route. He considered that his recreation of the voyage helped to identify the bases for many of the legendary elements of the story: the “Island of Sheep”, the “Paradise of Birds”, “pillars of crystal”, “mountains that hurled rocks at voyagers”, and the “Promised Land”. Severin’s account of the expedition, The Brendan Voyage, became an international best seller, translated into 16 languages.

The boat is now featured at the Craggaunowen open-air museum in County Clare, Ireland.

Source: Wikipedia

the-brendan-boat-1

DSCN1947map
St Brendan’s Voyage on 1976-1977 by Tim Severin
brendan-tim-severin
Tim Severin’s coracle in which he sailed the Atlantic in the late 1970’s, from Ireland to North America

20110517_Ireland_038081LOe75LHgL._SL1500_


41VrxA9SzfL._SX311_BO1,204,203,200_

brendan2

brendan_mass_on_whale
St. Brendan’s Divide Liturgy on a whale
brendan-aardfert
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
DIGITAL CAMERA
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
ardfert-abbey
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
APP16s
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
3 Tubrid
St Ita’s well Tobar na Molt where St. Brendan have been baptized by Bishop St. Erc
st-ias-well-tobar
St Ita’s well Tobar na Molt where St. Brendan have been baptized by Bishop St. Erc
St-Brendans-Well-Valentia-Island-Kerry
St. Brendan’s Well on Valentia Island, near Skellig Michael. St. Brendan baptized two people there.
brendan-whale-colored-manuscript
St. Brendan and crew celebrate Easter on a whale.
brendan-annaghdown-brig
Annaghdown where St. Brendan’s sister, Brig was Abbess
brendan-clonfert_door_romanesque
Romanesque arch over doorway of 12th c. St. Brendan’s Cathedral at Clonfert. Built over the place where Brendan was buried.

images

Brendan_Voyager

Brendan-1

aast_brendan_from_come_and_see_icons

iconexhib-2

brendan

the_voyage_of_st__brendan_the_navigator_by_codyvburkett-d5n1jke

6a01156faec925970c01a3fcd4c51e970b-800wi

saint_brendan

BrendanIcon1-1

St Brendan's Well, Valentia, 001L

ef9ede48a9f47ce089027d14e62a137f

tt_394552_st.-brendan

brendanireland1

Source:

ORTHODOXY

ORTHODOX ICELAND & VIDEO: ICELAND LANDSCAPES TIMELAPSE

https://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

ICELAND & GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

2015-1

Video – Iceland landscapes timelapse

15 - 1

Orthodox Iceland

Source:

http://orthodoxengland.org.uk

http://orthodoxengland.org.uk/oeiceland.htm

ORTHODOX ENGLAND

It is a little-known fact that Iceland is the only country in the world to have been uninhabited until its discovery and settlement by Orthodox Christian monks. For the first inhabitants of Iceland were Irish hermits at some time in the late eighth century. How did this happen?

Orthodox Christianity was first brought to Ireland from the monasteries of south Wales. Welsh monasticism had in turn come from Gaul, brought from Egypt and Palestine, where it had developed from the example of St John the Baptist and the Gospel. However, Irish monasticism was unique, for it was based not only on withdrawal from the world, but also on penitential exile.

This brought Irish monks to travel all over the known, and unknown, world. It brought them to live on isolated rocks off the Irish coast or make long voyages to the lonely islands of the North Atlantic, sailing in simple boats, made of skins stretched over a wooden framework, the so-called curach or coracle. The most famous example of this is, of course, St Brendan, called ‘the Voyager’. In primitive but seaworthy craft they voyaged to the Hebrides and Orkneys, then sailed on to Shetland, the Faeroes and Iceland, and finally, perhaps, even further, to Greenland and Vinland (North America). The extent of their voyages can be seen from the occurrence of place-names in Pap on these Atlantic islands, and, in some instances, from the traces of their habitation in caves and cell-like houses.

In Norse a hermit of this kind was called papi, in Irish pap, pupa (cf. pobba), from the Greek papas, meaning ‘father’. From the Hebrides in the south, to Iceland in the north, there is a whole series of place-names which has this word as an element. Very often such names refer to smaller islands, inaccessible places away from regular routes: Pabbey in the Outer Hebrides, Papa Vestray, one of the remotest and loneliest of the Orkneys, Papa Stour in Shetland and Papey off Alftafjordr, on the east coast of Iceland, an island with precipitous cliffs where landing is difficult. This last was just the sort of place to which the Irish hermits were drawn. Other names in Iceland also bear witness to their isolated dwellings, usually in caves or rock-clefts.

References are made to these anchorites in the Icelandic chronicles, the Islendingabok and the Landnamabok. Here it is recorded that when Norsemen first landed in Iceland, they found Christians, ‘whom the Norsemen call papar, but they went away because they would not stay here and share with heathen men’. It goes on to say that they ‘left behind them Irish books, bells and croziers; from this one could understand that they were Irish’.

However, the earliest reference to them comes from about the year 825, when the Irish monk Dicuil, then living in France, wrote a book called De mensura orbis terrae. Here, speaking of the islands north of Scotland and the location of Thule, he refers to Irish monks in Iceland. Thirty years before, in c. 795, when Dicuil was probably still in Ireland, monks had given him an account of their experiences in the far North. Hermits told him of an island in the North Atlantic. They told him that they had been on the island from late January to late July and that the summer nights there were remarkably light; the sun went down but only as if it were hiding behind a hill. It did not get dark, and one could see to work just as well as if it were bright daylight. One may imagine, he continued, that if one went up onto the highest mountain, one would perhaps see that the sun never disappeared at this time. They related further, he says, that there was open sea around the country but that north of the island, a day’s sail away, they had met the frozen sea. This is the earliest account of Iceland and it confirms what later Icelandic literary sources tell us about Irish anchorites there.

We also find other early traces of Christianity in Iceland. A number of the first Norse colonists came from Norse areas in Ireland and the Hebrides and some of them had been instructed in the Christian faith of the Celtic population among whom they had lived. One of them was Helgi the Lean, the forefather of all the most distinguished families in and around Eyjafjordr, who called his farmstead Christian – Eyjafjordr Kristnes.

Another is a man called Orlygr Hrappsson. According to the account in the Landnamabok, he was a Norwegian who had been brought up by an Irish bishop in the Hebrides. When he decided to go to Iceland, the bishop gave him consecrated earth, an iron bell, a service-book and other things, and described to him the place where he should build both his farm and a church dedicated to St Columba. Orlygr was blown off course and first made land in the Vestfirbir. From there he sailed south and on Kjalarnes, below Mount Esja, he found the place he was seeking. There he built his home and a church dedicated to St Columba in accordance with his instructions. The text says that Orlygr and his kinsmen put their faith in St Columba, and a later tradition added that the treasures from his first church, the bell and the book, were still in existence in the thirteenth century.

Yet another settler of the heathen age, Asolfr Alskik, appears to have attempted to introduce Irish Christianity into Iceland. The account of him in the Landnamabok is unfortunately not entirely clear. It seems that on account of his faith, the heathen shunned him and drove him from one place to another in the south of the country. He seems to have been a quiet, peace-loving man, one who would rather give way than fight. Finally, he settled on Akranes and ended his days there as a hermit, taken care of by a friend who was also a Christian.

More details concerning these first Christians in Iceland and others like them could be given from literary sources. In conclusion it can be said that these hermits must have been influential in some areas, especially in the south and just north of Reykjavik. However, their Faith was not sufficient to make headway against organized pagan cults and the social order associated with them. It was to be only in 999 (traditionally, though incorrectly, 1000), under pressure from King Olaf Tryggvason in Norway, that Christianity was officially accepted in Iceland. King Olaf, brought up in Russia, baptised in the Isles of Scilly off the Cornish coast and confirmed at Andover in southern England in 994 or 995 by the future St Alphege, insisted that all his people become Christian. Thus, in June 999, ‘one hundred and thirty years after the slaying of Edmund’, the Althing or Icelandic popular assembly, met and officially accepted the demands of the Norse King.

It is then the glory of Iceland that it is the only country in the world whose first inhabitants were Orthodox Christian monks. However, it is also the tragedy of Iceland that it only officially came to the Orthodox Faith at the beginning of the Second Millennium, just as that Faith was changing course and so drying up in Western Europe. However, today, at the beginning of the Third Millennium, a Russian Orthodox church is planned for Reykjavik. It remains to be seen whether Icelanders will be able to see into Russian emigrant Orthodoxy and find there the same spirit which enthused the first settlers of Iceland, the Irish monks of the First Millennium. The spirit of St Columba and St Seraphim are indeed one. If Icelanders do come to this understanding, then they will find their Orthodox roots and thus spiritual renewal.

Holy Columba and Seraphim, pray to God for the Icelandic Folk!

VIDEO TIMELAPSE & ΟΙ ΑΓΙΟΙ 70 ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ “ΕΩΣ ΕΣΧΑΤΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ” (ΠΡΑΞΕΙΣ 1, 8) – ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΑΓΓΛΙΑ, ΣΚΩΤΙΑ, ΟΥΑΛΛΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΑΦΡΙΚΗ ΕΩΣ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ╰⊰¸¸.•¨* GREEK

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://irelandofmyheart.wordpress.com

http://franceofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

35816

Οἱ Ἅγιοι 70 Ἀπόστολοι

Οι πληροφορίες για τις χώρες που επισκεύθηκαν είναι από το βιβλίο

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΕΛΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ ΤΗΣ ΟΥΑΛΛΙΑΣ

ΤΗΣ

ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ Γ. ΜΑΖΑΡΑΚΗ

οἱ οποῖες συλλέχθηκαν καί καταγράφηκαν περιληπτικά στό

Ιστολόγιο Συναξαριστή – Ἁγιολόγιο Πάντων τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

“Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς & Ἁγία Μαρία Σκομπτσόβα”

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

ἀπό Ἄβελ-Ἀναστάσιο Γκιουζέλη

“Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς” (Πράξεις 1, 8).

“Θα λάβετε όμως δύναμιν, όταν έλθη εις σας το Πνεύμα το Αγιον, και τότε θα γίνετε μάρτυρές μου, οι οποίοι θα διδάξετε τα περί εμού εις την Ιερουσαλήμ και όλην την Ιουδαίαν και Σαμάρειαν και έως τα πλέον μακρυνά και απομονωμένα σημεία της γης” (Πράξεις 1, 8).

Πάνω: Ιρλανδία – Ireland – Irish Moments Volume I (Timelapse)

Κάτω: Ιρλανδία – Aerial view of County Kerry Ireland

[«Ἑβδομήκοντα Μαθητές καί Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐκεῖνοι τούς ὁποίους ὁ Ἴδιος ὁ Σωτήρας μας ἐπί πλέον τῶν Δώδεκα, τούς ὁποίους εἶχε προεκλέξει, ἐξέλεξε καί ἐξαπέστειλε στό κήρυγμα καί στήν προετοιμασία τοῦ δικοῦ Του κηρύγματος (Λκ 10, 1-16). Σ’ αὐτούς, μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου, προσετέθηκαν καί ἄλλοι ἐκλεγέντες ἀπ’ τούς Ἁγ. Ἀποστόλους, οἱ ὁποῖοι καί αὐτοί κήρυτταν τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ σέ διάφορους τόπους καί χῶρες, εἴτε ἀκολουθώντας τούς πρώτους τῶν Ἀποστόλων, εἴτε μέ κάθε τρόπο βοηθώντας αὐτούς στό ἔργο τοῦ κυρύγματος. Ὅλοι αὐτοί, ἄν καί αὐξήθηκαν σέ πολύ περισσότερους τῶν 70, ὁμομάζοντο ὅμως ὅλοι Ἑβδομήκοντα, χάριν σεβασμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀποστόλων τούς ὁποίους ἐξέλεξε ὁ Κύριος, καί τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμός ἄλλοτε μέν ἐμειοῦτο ἀπ’ τό μαρτυρικό τέλος, τό ὁποῖο αὐτοί ἐλάμβαναν παρά τῶν τυράννων, ἄλλοτε δέ αὐξανόταν, διότι ἄλλοι ἐξελέγοντο ἀπ’ τούς Ἁγ. Ἀποστόλους πρός συνέχισι τοῦ ἔργου τοῦ κηρύγματος.

Αὐτά εἶναι τά ὀνόματα τῶν 70 γνωστοτέρων ἀπ’ ὅλους τούς ἐπικαλούμενους Ἑβδομήκοντα Ἀπόστολους, τῶν δηλαδή ἐκλεγμένων ἀπ’ τόν Κύριο Ἑβδομήκοντα πρώτων καί τῶν μετέπειτα ἐκλεγμένους ἀπ’ τούς Ἁγ. Ἀποστόλους καί συναριθμημένους στούς Ἑβδομήκοντα. Ἀναφέρουμε μόνο αὐτούς, διότι δέν διεσώθηκαν ὅλων τά ὀνόματα»(Ματθαίου Λάγγη Ἐπισκόπου Οἰνόης, Ὁ Μέγας Συναξαριστής τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Ἀθήνα 1982)]

70 Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ (4/1, σύναξι):

Ἄγαβος ὁ Ἀπόστολος ὁ προφήτης, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους [εἶναι ὁ ἀναφερόμενος ἀπ’ τόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ στίς Πράξεις, ὅτι προφήτευσε περί τοῦ Ἀπ. Παύλου ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι θέλουν νά τόν δέσουν καί νά τόν παραδώσουν στά χέρια τῶν Ἐθνικῶν (Πρξ 21, 11). Κήρύτοντας τό Εὐαγγέλιο στούς τόπους πού τοῦ ἀνατέθηκαν ἀπῆλθε πρός τόν Κύριο] (8/4, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀκύλας ὁ Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, ἱερομάρτυς καί Πρίσκιλλα ἡ σύζυγός του, συνεργάτες Ἀπ. Παύλου [ἀκολούθησε τόν Ἀπ. Παῦλο μαζί μέ τή σύζυγό του Πρίσκιλλα, συγκακοπαθοῦντες καί συγκινδυνεύοντες μαζί του (Πρξ 18, 1), Ἀπόστολοι Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.] (13/2 καί 14/7 κυρίως, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀμπλίας ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Βάρνας (=παλαιά Ὀδυσσουπόλι) Βουλγαρίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Βουλγαρίας κλπ. [χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος ἀπ’ τόν Ἀπ. Ἀνδρέα] (31/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀνανίας ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Δαμασκό Συρίας, ὁ ὁποῖος βάπτισε τόν Ἀπ. Παῦλο (1/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀνδρόνικος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Παννονίας (σημ. Δυτ. Οὐγγαρία, Ἀνατ. Αὐστρία, Σλοβενία καί Β. Γιουγκοσλαβία) καί ἡ Ἰσαπόστολος σύζυγός του Ἰουνία, Ἀπόστολοι Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Εὐρώπης κλπ. (17/5 καί 30/7 +1ος αἰ.) [23/2 εὑρ. λειψ. καί σύναξι 4/1] {Ὀ Ἀπ. Ἀνδρόνικος διέτρεξε ὡς ὑπόπτερος ἀετός ὅλη τήν οἰκομένη ἀκολουθούμενος πιστά ἀπ’ τήν ὑπερθαύμαστη Ἰουνία, κυρύσσοντας παντοῦ τό Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί ἐπιστρέφοντας πολλούς σέ θεογνωσία κοιμήθηκαν μέ εἰρήνη}

Ἀπελλῆς (Α΄) ὁ Ἀπόστολος, ὁ “δόκιμος στό Χριστό”, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Σμύρνης Μ. Ἀσίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Εὐρώπης κλπ. [εἶναι αὐτός γιά τόν ὁποῖο ὁ Ἀπ. Παῦλος λέει “Ἀσπάσασθε Ἀπελλῆν τόν δόκιμον ἐν Χριστῷ”. Κοιμήθηκε ὁσιακῶς] (10/9, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀπελλῆς (Β΄) ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἡρακλείας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (31/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀπολλώς ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Καισαρείας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. [ἀναφέρει γι’ αὐτόν ὁ Ἀπ. Παῦλος λέγοντας “Τίς οὖν ἐστί Παῦλος; Τίς δέ Ἀπολλώς ἀλλ’ ἤ διάκονοι;”(Α΄ Κορ. 3, 5)] (8/11 καί 8/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀρίσταρχος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας Συρίας, συνεργάτης Ἀπ. Παύλου στή Ρώμη, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἀπό Θεσσαλονίκη (14/4 καί 27/9 ἑορτή, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀριστόβουλος ὁ Ἀπόστολος, 1ος Ἐπίσκοπος Βρεταννίας, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, ἱερομάρτυς στό Caistor Ἀγγλίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Βρεταννίας κλπ., ἀδελφός Ἀπ. Βαρνάβα, ἀπό Σαλαμίνα Κύπρου (15/3 καί 31/10, +99) [σύναξι 4/1]

Ἀρτεμᾶς ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Λύστρας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (30/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἄρχιππος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους καί συνεργάτης Ἀπ. Παύλου, ἱερομάρτυς (19/2 καί 22/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1 καί 6/7]

Ἀσύγκριτος ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ὑρκανίας (8/4, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἀχαϊκός ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἱερομάρτυς (15/6, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Βαρνάβας/Ἰωσής ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, πρωτόκλητος τῶν 70 Ἀποστόλων, ἱδρ. καί προστάτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, Ἀποστολος Ἱερουσαλήμ, Αἰγύπτου, Κύπρου, Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Ἑλβετίας κλπ., ἀδελφός Ἀπ. Ἀριστόβουλου, ἱερομάρτυς στή Σαλαμίνα Κύπρου (11/6, +57) [ἀνακ. λειψ. 25/8 καί σύναξι 4/1]

Γάιος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἔφεσο Μ. Ἀσίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Μ. Ἀσίας κλπ.  (5/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἐπαινετός ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Καρθαγένης Ἱσπανίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (8/4 καί 30/7, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἐπαφρόδιτος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἀδριακῆς, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (8/11 καί 8/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἔραστος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Πανεάδος Παλαιστίνης (=Καισάρεια τοῦ Φιλίππου), Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (10/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἑρμᾶς/Ἑρμῆς ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Πλόβντιβ (=παλαιά Φιλιππούπολι) Βουλγαρίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  [Ρμ 16, 14] (8/3, 8/4 καί 5/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Εὔβουλος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, μαθητής Ἀπ. Παύλου [Β΄ Τίμ 4, 21] στή Ρώμη, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἀπό Οὐαλλία (28/2, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Εὔοδος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἀντιόχειας, συνεργάτης Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (7/9, +66-67) [σύναξι 4/1]

Ζακχαῖος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, ὁ ἀρχιτελώνης τῆς Ἰεριχοῦς πού ἀνέβηκε στή συκομορέα γιά νά δῆ τόν Κύριο, Ἐπίσκοπος Καισαρείας Παλαιστίνης καί 3ος Ἐπίσκοπος Ἰεροσολύμων, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (20/4, +1ος αἰ.) <Πηγή: Εἰς Ἀγαθή Ἀνάμνηση, Ἐμπειρικές ἀλήθειες ἀπό τήν κηρυκτική διακονία τοῦ πιστοῦ ἐργάτου Κυρίου Δημητρίου Α. Παναγοπούλου, ἐκδ. Ὀρθ. Κυψέλη, Θεσ/νίκη 2013, 39>

Ζήνων/Ζηνᾶς ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Διοσπόλεως (=Λαοδικείας), Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (27/9, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἡρωδίων/Ρωδίων/Ροδίων ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Πάτρας καί Ταρσοῦ Κιλικίας, ἱδρ. Ἐκκλησίας τῆς Ὑπάτης Λαμίας, μαρτυρήσας στήν Ὑπάτη Λαμίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Μ. Ἀσίας, Ἑλλάδος κλπ.  (28/3, 8/4 καί 10/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, υἱός Ἁγ. Ἰωσήφ τοῦ Μνήστορος, ἱερομάρτυς (23/10, +63) [4/1 σύναξι, 1/12 ἀνακ. λειψ.]

Ἰάσων ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ταρσοῦ Κιλικίας Μ. Ἀσίας, συγγενεῖς Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Ἀνατολῆς καί Δύσεως: Ἰταλίας, Γαλλίας, Ἱσπανίας κλπ., νήσου Κέρκυρας κλπ., ἱερομἀρτυρας στήν Κέρκυρα, ἀπό Ταρσό Κιλικίας Μ. Ἀσίας [συγγενής καί μαθητής τοῦ Ἀπ. Παύλου. Ἔγινε Ἐπίσκοπος Ταρσοῦ. Κατόπιν πορεύθηκε μαζί μέ τόν Ἀπ. Σωσίπατρο στή Δύσι, ἐλθόντες ὕστερα στήν Κέρκυρα ὅπου διδάξαντες καί πολλά παθόντες, ἀπῆλθαν πρός τόν Κύριο σέ βαθιά γηρατιά] (29/4, +54-58)

Ἰοῦστος/Ἰησοῦς/Ἰωσήφ/Ἰωσῆς/Βαρσαβᾶς/Βαρνάβας ὁ Ἀδελφόθεος ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἐλευθερουπόλεως (ἀραβικά Μπέητ Γκεμπρίν) ὁ σύμψηφος τοῦ Ἀπ. Ματθία γιά τήν Ἀποστολική θέσι τοῦ προδότου Ἰούδα, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Ἀραβίας κλπ.  (30/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Καῖσαρ ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Δυρραχίου Ἀλβανίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Ἀλβανίας κλπ.  (8/11 καί 8/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Κάρπος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Βέρροιας Θράκης, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (3/10 καί 26/5, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Κηφᾶς ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (8/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Κλήμης Α΄, 3ος Ἐπίσκοπος Ρώμης, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, συνεργάτης Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Βρεταννίας μαζί μέ Ἁγ. Ἰωσήφ Ἀριμαθαίας καί Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας καί ἱερομάρτυς στή Kherson (Χερσῶνα) Οὐκρανίας, μαθητής Ἀπ. Πέτρου καί ὁ πρῶτος πού ἔγραψε Συναξαριστή [Φλπ 4, 3] (10/9, 23/11 ἑορτή, 24/11, 25/11 καί 25/12, +101) [σύναξι 4/1]

Κοδράτος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἀθήνας, ἀπολογητής καί ἱερομάρτυς στή Μαγνησία Μ. Ἀσίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (21/9 καί 21/10, +117) [σύναξι 4/1]

Κουάρτος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Βηρυττοῦ Λιβάνου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Λιβάνου κλπ. (10/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Κρήσκης ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Νέας Καρχηδόνος Ἱσπανίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (30/7, +100) [σύναξι 4/1]

Λίνος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Ρώμης, ἱερομάρτυς, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἀπό Οὐαλλία [Β΄ Τιμ 4, 21] (23/9, 5/11 καί 26/11, +79) [σύναξι 4/1]

Λουκᾶς ὁ Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Θήβας Βοιωτίας, ἀνάργυρος ἱατρός καί 1ος ζωγράφος τῆς Ἱ. Εἰκόνων τοῦ Χριστοῦ, τῆς Θεοτόκου καί τῶν Ἀποστόλων, συγγραφέας τοῦ Κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου (στήν Πάτρα) καί τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (στή Ρώμη), Ἀπόστολος Δαλματίας Κροατίας, Ἰταλίας, Γαλλίας, Ἱσπανίας, Αἰγύπτου, Ἑλλάδος (Μακεδονίας, Βοιωτιάς, Ἀχαΐας, Πάτρας κλπ.) κλπ., ἱερομάρτυς στή Θήβα Βοιωτίας 84 ἐτῶν, ἀπό Ἀντιόχεια Συρίας [Πολιοῦχος Λαμίας καί προστάτης ἁγιογράφων] (18/10 ἑορτή καί 10/9, +97) [20/6 ἀνακ. λειψ. καί 10/9 σύναξι ἀναργύρων ἱατρῶν] —— <Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς σύμφωνα μέ τήν Ἱ. Παράδοσι καταγόταν ἀπ’ τήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ἦταν στενός συνεργάτης καί συνοδοιπόρος τοῦ Ἀπ. Παύλου σέ ὁρισμένες περιοδεῖες του. Ἦταν, μάλιστα, μαζί μέ τόν Ἀπ. Παῦλο τόσο κατά τήν 1η φυλάκισί του ὅσο καί κατά τή 2η, κατά τήν ὁποία, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τό Β΄ Τιμ 4, 11, ἦταν αὐτός “μόνος” μαζί μέ τόν Ἀπόστολο (Πηγή: Περίληψι, ἀπό: Ἡ Καινή Διαθήκη, Μέ Σύντομη Ἑρμηνεία Παν. Ν. Τρεμπέλα, ἐκδ. Ὁ Σωτήρ, Ἀθήνα 2011, 8)> [Μέ βάσι ἄλλους Συναξαριστές ὁ Ἀπ. Λουκᾶς στό Β΄ Τιμ 4, 11 εἶναι διαφορετικός ἀπ’ τόν Εὐαγγελιστή καί ἡ μνήμη του εἶναι στίς 10/9, ἐνῶ μέ βάσι τόν Παν. Ν. Τρεμπέλα εἶναι ὁ ἴδιος]

Μᾶρκος/Ἰωάννης ὁ Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας Αἰγύπτου, Ἀπόστολος Κύπρου, Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας Λιβύης, Αἰγύπτου κλπ., ἱδρυτής τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας Αἰγύπτου, ἱερομάρτυς στήν Ἀλεξάνδρεια Αἰγύπτου, ἀνηψιός Ἀπ. Βαρνάβα/Ἰωσῆ (25/4, +74) [ἐπίσης μνήμη 16/6, 27/9 καί 30/10 (στίς 16/6 καί 30/10 ἀναφέρεται ὡς Ἐπίσκοπος Ἀπολλωνιάδος καί “ἀνεψιός Βαρνάβα”(Κολ 4, 10) καί στίς 27/9 ὡς Ἐπίσκοπος Βύβλου Λιβάνου)] —— <Ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος ὀνομαζόταν προηγουμένος Ἰωάννης (Πρξ 12, 12· 12, 25· 13, 5· 13, 13· 15, 37). Εἶχε εὐσεβή μητέρα τή Μαρία. Στό σπίτι της, τό ὁποῖο βρικόταν στήν Ἱερουσαλήμ, συναθροίζονταν οἱ πρῶτοι Χριστιανοί καί λάτρευαν τό Θεό. Ἐκεῖ γνωρίσθηκε ὁ Μᾶρκος μέ τόν Ἀπ. Πέτρο ἀπ’ τόν ὁποῖο διδάχθηκε τή Χριστιανική Πίστι. Γι’ αὐτό ἐξάλλου ὁ Ἀπ. Πέτρος τόν ὀνομάζει υἱό του (Α΄ Πέτρ 5, 13). Στό Κολ 4, 10 ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος ὀνομάζεται καί “ἀνεψιός Βαρνάβα”. Σύμφωνα μέ τίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ὁ Μᾶρκος ἀκολουθῆ τούς Ἀπ. Βαρνάβα καί Παῦλο στήν 1η Ἀποστολική περιοδεία, κατά τήν ὁποία κήρυξαν τό Εὐαγγέλιο στήν Κύπρο. Κατά τήν πρώτη φυλάκισι τοῦ Ἀπ. Παῦλο ὁ Μᾶρκος ἦταν μαζί του (Φιλ 24) καθώς ἐπίσης καί κατά τή δεύτερη διότι ἦταν “εὔχρηστος εἰς διακονίαν”(Β΄ Τιμ 4, 11). Ὁ Παῦλος, ἐπίσης, πρίν τήν 2η φυλάκισί του τόν συνιστησε στούς Κολοσσαεῖς (Κολ 4, 10). Καθώς βρισκόταν ὁ Μᾶρκος στή Ρώμη κατά τή 2η φυλάκισι τοῦ Παύλου, συναντήθηκε καί μέ τόν Ἀπ. Πέτρο, τοῦ ὁποίου χρημάτισε “ἐρμηνευτής”. Ὀνομάσθηκε ἔτσι, διότι στό Εὐαγγέλιο του ὁ Μᾶρκος διέσωσε τό κήρυγμα τοῦ Ἀπ. Πέτρου. Σύμφωνα μέ τήν Ἱ. Παράδοσι ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας καί ἔγινε 1ος Ἐπίσκοπός της ὅπου καί θανατώθηκε ἀπ’ τούς εἰδωλολάτρες (Πηγή: Περίληψι, ἀπό: Ἡ Καινή Διαθήκη, Μέ Σύντομη Ἑρμηνεία Παν. Ν. Τρεμπέλα, ἐκδ. Ὁ Σωτήρ, Ἀθήνα 2011, 139)>

Νάρκισσος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Ἑλλάδος, Μ. Ἀσίας κλπ., Ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν, ἱερομάρτυς (31/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Νηρέας ὁ Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους καί ἡ ἀδελφή του, τέκνα Ἀπ. Φιλολόγου καί Ἰουλίας, Ἀπόστολοι Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  [Ρμ 16, 15] (1/11, +1ος αἰ.)

Νικάνωρ ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 7 Διακόνους τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70΄, 2ος μάρτυς τῆς Ἐκκλησίας [τελειώθηκε διά τοῦ μαρτυρίου τήν ἴδια μέρα κατά τήν ὁποία λιθοβολήθηκε καί ὁ Πρωτομάρτυς Στέφανος] (28/7 καί 28/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Νυμφᾶς ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, μαθητής Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (28/2, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ὀλυμπᾶς ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, ἀκολούθησε τόν Ἀπ. Πέτρο καί ἀποκεφαλίσθηκε στή Ρώμη ὑπό τοῦ Νέρωνος, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (10/11, +54-68) [σύναξι 4/1]

Ὀνήσιμος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, μαθητής καί συνεργάτης Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἱερομάρτυς στούς Ποτιόλους Ἰταλίας (15/2 καί 22/11, +109) [σύναξι 4/1]

Ὀνησιφόρος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Κορώνης Πελοποννήσου, μαθητής Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Ἑλλάδος κλπ. (7/9 καί 8/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Οὐρβανός ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Μακεδονίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἱερομάρτυς (31/10 καί 29/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Παρμενᾶς ἀπ’ τούς 7 Διακόνους τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70΄, 1ος Ἐπίσκοπος Avignon Γαλλίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (28/7, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Πατρόβας ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ποτιόλων Ἰταλίας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ.  (5/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Πρόχορος ἀπ’ τούς 7 Διακόνους τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70΄, στήν Πάτμο κατά τή διάρκεια τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀπ. Ἰωάννη ὁ Ἀπ. Πρόχορος ἔγραψε καθ’ ὑπαγόρευσι ἀπ’ τόν Ἀπ. Ἰωάννη τήν Ἀποκάλυψι τῆς Κ. Διαθήκης, Ἐπίσκοπος Νικομηδείας Μ. Ἀσίας, ἱερομάρτυς (28/7, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Ροῦφος/Πούδης ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Θήβας Ἑλλάδος, ἱερομάρτυς στή Ρώμη, μαθητής Ἀπ. Πέτρου καί Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (14/4, 8/4 καί 21/11 +96) [σύναξι 4/1] [Ρμ 16, 13]

Σίλας ὁ Ἀπόστολος, Ἐπίσκοπος Κορίνθου, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. Εὐρώπης (30/7, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Σιλουανός ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Θεσσαλονίκης, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Ἑλλάδος κλπ.  (30/7, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Σίμων/Συμεών/Κλεόπας ὁ Ἀδελφόθεος ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 2ος Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, υἱός Ἁγ. Ἰωσήφ τοῦ Μνήστορος [κοιμήθηκε 120 ἐτῶν] (27/4, 30/6 καί 30/10, +96) [σύναξι 4/1]

Στάχυς ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Βυζαντίου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Μ. Ἀσίας κλπ. (31/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Στεφανᾶς ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, μαθητής Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (15/6, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Στέφανος ὁ Ἀρχιδιάκονος καί Πρωτοδιάκονος, ὁ πρῶτος ἀπ’ τούς 7 Διακόνους τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70΄, Πρωτομάρτυς τῆς Ἐκκλησίας (27/12, +34) [ἀνακ. λειψ. 2/8, εὑρ. λειψ. 15/9, σύναξι 4/1]

Σωσθένης/Κρίσπος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Κολοφῶνος (σημ. Σιγαντζίκ) Μ. Ἀσίας καί ἱδρ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Αἴγινας, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Μ. Ἀσίας κλπ.  (8/11 καί 8/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1 καί 30/6]

Σωσίπατρος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70΄ Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Ἰκονίου Μ. Ἀσίας, συγγενεῖς Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Ἀνατολῆς καί Δύσεως: Ἰταλίας, Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἑλλάδος κλπ., νήσου Κέρκυρας κλπ., ἱερομἀρτυρας στήν Κέρκυρα, ἀπό Ταρσό Κιλικίας Μ. Ἀσίας [συγγενής καί μαθητής τοῦ Ἀπ. Παύλου. Ἔγινε Ἐπίσκοπος Ταρσοῦ. Κατόπιν πορεύθηκε μαζί μέ τόν Ἀπ. Ἰάσωνα στή Δύσι, ἐλθόντες ὕστερα στήν Κέρκυρα ὅπου διδάξαντες καί πολλά παθόντες, ἀπῆλθαν πρός τόν Κύριο σέ βαθιά γηρατιά] (29/4 καί 10/11, +54-58) [σύναξι 4/1]

Τέρτιος ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 2ος Ἐπίσκοπος Ἰκονίου Μ. Ἀσίας, ἔγραψε καθ’ ὑπαγόρευσι ἀπ’ τόν Ἀπ. Παῦλο τήν Πρός Ρωμαίους Ἐπιστολή τῆς Κ. Διαθήκης, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. (30/10, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Τιμόθεος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἐφέσου, μαθητής καί συνεργάτης Ἀπ. Παύλου καί Ἰωάννου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ., ἱερομάρτυς στήν Ἔφεσο, ἀπό Λύστρα Λυκαονίας Μ. Ἀσίας  (22/1, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Τίμων, ἀπ’ τούς 7 Διακόνους τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70΄, Ἐπίσκοπος Βόστρων Ἀραβίας, ἱερομάρτυς (28/7, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Τίτος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, 1ος Ἐπίσκοπος Κρήτης, μαθ. Ἀπ. Παύλου, Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας, Δαλματίας κλπ. [κοιμήθηκε 94 ἐτῶν] (25/8, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1] [15/5 ἀνακ. λειψ.]

Τρόφιμος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, ὁ ἐκ γενετής τυφλός τοῦ Εὐαγγελίου, συνεργάτης Ἀπ. Παύλου στή Ρώμη καί Ἀπόστολος Γαλλίας, Ἱσπανίας, Ἰταλίας κλπ. καθώς καί Ἀπόστολος Βρεταννίας ὡς μαθητής τοῦ Ἁγ. Ἰωσήφ Ἀριμαθαίας καί 1ος Ἐπίσκοπος Arles Γαλλίας, ἱερομάρτυς στή Ρώμη, ἀπό Ἔφεσο Μ. Ἀσίας (14/4, +80) [σύναξι 4/1]

Τυχικός ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Κολοφῶνος (σημ. Σιγαντζίκ) Μ. Ἀσίας, ἀκόλουθος Ἀπ. Παύλου, ἱερομάρτυς (8/11 καί 8/12, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Φιλήμων ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Γάζας καί ἱερομάρτυς στούς Κολοσσούς Μ. Ἀσίας καί Ἀπφία ἡ σύζυγός του, συνεργάτες Ἀπ. Παύλου (19/2 καί 22/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Φίλιππος ὁ Ἀπόστολος, ὁ Διάκονος, ἀπ’ τούς 7 Διακόνους τῶν Ἱεροσολύμων καί Ἀπόστολος ἀπ’ τούς 70΄, ὁ βαπτίσας τόν Αἰθίοπα εὐνοῦχο τῆς βασίλισσας Κανδάκης, Ἀπόστολος Σαμαρείας Παλαιστίνης, Ἰταλίας, Ἱσπανίας, Γαλλίας καί Μ. Ἀσίας ὅπου καί μαρτύρησε στήν Ἱεράπολι Φρυγίας Μ. Ἀσίας, ἀπό Καισάρεια Παλαιστίνης (11/10, +1ος αἰ.)

Φιλόλογος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Σινώπης Μ. Ἀσίας, χειροτονηθείς Ἐπίσκοπος ἀπ’ τόν Ἀπ. Ἀνδρέα (5/11, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Φλέγων ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Μαραθῶνος, ἱερομάρτυς, κήρυξε τό Εὐαγγέλιο σέ πολλά καί διάφορα μέρη τοῦ κόσμου τελειωθείς μαρτυρικῶς (8/4, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Φουρτουνάτος ὁ Ἀποστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, μαθητής Ἀπ. Παύλου (15/6, +1ος αἰ.) [σύναξι 4/1]

Φύνελλος ὁ Ἀπόστολος, ἀπ’ τούς 70 Ἀποστόλους, Ἐπίσκοπος Ἐφέσου Μ. Ἀσίας (30/6, +1ος αἰ.)